روزی روزگاری

مرا با خود بیاور

اززیر درخت چنار می آیی؟

باقی مانده مرا با خود بیاور

پلکهایم را برای حاجتی گره زده ام

              و

اینجا در قنوت سرد دستهایم

هیچ معجزه ای جوانه نمی زند

             و

موریانه ها چون مجسمه سازی

پیکره چوبینم را می تراشند

ونفس در گلویم ترشیده می شود

وزمان در گذر عبور جا می ماند

و زمین با ریشخندی

 گودال حضور را نشانه می رود

و...

+   roshan-m ; ٧:۱۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/۱۱/٢

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir