روزی روزگاری

 

احمق فردی که به مرغ دل خود دانه می دهد، هرگز شاعر نخواهد بود! زیرا به قول اسپانیولی ها، بر شاخه ی چوب خشک نی لبک نتوان زد! منِ شاعر دوست ندارم شعر مرا دختر بچه هایی دوست بدارند که پروانه را در لابلای دفترچه های مشق خود خشک میکنند! زیرا وظیفه و طبع شعر دفاع از پروانه است، نه جلب دوستی پروانه بازها!!!

+   roshan-m ; ٧:٠٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٧/۸/۱٢

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir